Gönül hanesini aşk ile süpürmeyen dostun yüzünü görmeye layık olamaz.
Aşkın ateşinde yanmayan ruh soğuk bir taştan farksızdır.
Dostun bahçesinde açan gülün kokusu ancak özü pak olana ulaşır.
Kibri bir kenara bırakmayan gönül deryasına dalıp inci bulamaz.
Sözünü tartan kişi manayı bulur sözünü bilmeyen ise ömrünü yele verir.
Aşk gelince cümle dertler biter karanlıklar nura gark olur.
Toprak gibi mütevazı olmayan dalında meyve tutamaz.
İlim kendini bilmektir kendini bilmeyen ise boş bir yük taşır.
Yârin sevdasıyla yanan yüreğe su kar etmez o ancak yine yârin elinden şifa bulur.
Gönül kırmak Kabe yıkmak gibidir sakın ola bir canı incitme.
Diliyle değil kalbiyle konuşanların meclisinde her daim bahar olur.
Dünya bir rüyadan ibarettir uyanan kişi ancak aşkı görür.
Aşkın pazarında can satılır ama sevda bedelsiz alınır.
Dostun kapısına varan kişi benliğini dışarıda bırakmalıdır.
Zifiri karanlıkta yolunu kaybedene bir gönül ışığı yeter.
Sabır acıdır ama meyvesi cennet bahçelerinden daha tatlıdır.
Gerçek er odur ki nefsinin atını aşkın kamçısıyla terbiye eder.
Gözün gördüğü değil gönlün sevdiği bakidir.
Kaderin rüzgarına teslim olan gemi selamete erer.
Bir garibin duasını almak yedi iklimin sultanı olmaktan evladır.
Aşk yolunda yorulmak olmaz zira yârin hayali yorgunluğu alır.
Cümle mahlukata aynı gözle bakmayan hakikate eremez.
Gönül aynanı silmezsen hakikatin sureti oraya aksetmez.
Aşk bir denizdir ki dibi görünmez dalmayan kişi serinliğini bilmez.
Özünü bir katre eyleyen kişi ummanla bir olur.
Dostun rızası için verilen bir yudum su deryalara bedeldir.
Güzellik yüzde değil kalpteki sönmeyen ateştedir.
Kelimeler mana denizinde birer köpüktür asıl olan derindeki sessizliktir.
Yaradanı seven kişi yarattığı her canı aziz bilir.
Aşkın elinden şerbet içen kişi artık dünya şarabına meyil etmez.
0 Yorum