Sadakat, ruhun verdiği en sessiz ama en güçlü sözdür.
Gözlerin uzağa baksa da gönlün başladığı yere bağlı kalmasıdır vefa.
Fırtına koptuğunda gemiyi değil, birbirini tutanların harcıdır sadakat.
Kalabalıklar içinde tek bir kalbe ait kalabilmek, ruhun asaletidir.
Zaman her şeyi eskitse de, sadık bir yüreğin parıltısı asla sönmez.
Sözle verilen teminatlar değil, sessizce gösterilen duruşlar sadakattir.
Karanlık çöktüğünde gölgen bile seni terk ederken, sadakat yanındaki tek ışıktır.
Gönül mülkünün tapusu, ancak vefalı bir yüreğin elinde anlam kazanır.
Sadakat, aynada kendine bakarken utanmayacak bir yüz biriktirmektir.
Mesafe yollarda olur, kalpler birbirine sadıksa yollar sadece birer ayrıntıdır.
Gidecek binlerce kapın varken, tek bir kapıda beklemeyi bilmektir sadakat.
Zor günde elini bırakanın değil, uçurumun kenarında bile elini sıkanın adıdır vefa.
İnsan her şeye doyabilir ama samimi bir sadakate asla doymaz.
Sadakat, başkası varken değil, hiç kimse yokken sergilenen bir dürüstlüktür.
Yüreğine ektiğin bir sevdayı, fırtınalara rağmen söküp atmamaktır asalet.
Sevmek bir başlangıçtır, sadık kalmak ise o sevdayı ebedi kılan son dokunuş.
Dilin "seninim" demesi kolaydır, mühim olan ruhun o aidiyete sahip çıkmasıdır.
Dünya değişse de senin içindeki o pusulanın hep aynı yönü göstermesidir sadakat.
Sadakat, kalbinin kapılarını her rüzgara değil, sadece o özel nefese açmaktır.
İhanetin bedeli bir anlık zevk, sadakatin ödülü ise ömürlük bir huzurdur.
Gönlünde birini taşıyan, dünyayı sırtında taşısa da yorulmaz.
Sadakat, bir başkasının varlığına ihtiyaç duymadan birine ait olabilmektir.
Sözünün eri olmayan, gönlünün de efendisi olamaz.
Hayatın bütün oyunlarına rağmen, elindeki o saf doğruluğu kaybetmemektir vefa.
Sadakat, ruhun kendine olan saygısından doğan en zarif meyvedir.
Göz alıcı parıltılara değil, sönmeyen o eski ama sıcak ışığa bağlı kalmaktır sadakat.
Bütün kapılar açıkken bile aynı eşikte beklemek, kalbin sadakasıdır.
Vefa, hatıraların tozunu her gün sevgiyle alıp onları taze tutmaktır.
Sadakat, sevdiğinin kusurlarını örtmek değil, o kusurlarla birlikte onu baş tacı etmektir.
Yalanın hüküm sürdüğü bu asırda, sadakat en nadide mücevherdir.
Kalp emanet edilen bir sandıktır; sadakat ise o sandığın tek anahtarıdır.
Dostun ayıbını bilip, onu sokağa dökmemek en büyük sadakat sınavıdır.
Sadakat, sadece sevdiğine değil, kendi karakterine duyduğun hürmettir.
Rüzgarın estiği yöne değil, kalbinin attığı yöne gidenlerin nişanıdır vefa.
Birine sadık kalmak, aslında kendi ruhunu özgürleştirmektir.
Zamanın solduramadığı tek renk, sadakatle dokunmuş bir gönül bağıdır.
Sadakat, her şeyi bilip hiçbir şeyi unutmamak ama yine de vazgeçmemektir.
Vefasızlığın gölgesi büyüktür ama sadakatin ışığı onu bir anda yok eder.
İnsan, sadık kaldığı kadar insandır ve vefası kadar değer görür.
Sadakat, kelimelerin bittiği yerde başlayan o ebedi ve sessiz bekleyiştir.
0 Yorum