Zamanın sustuğu yerde ruhun kendi şarkısını mırıldanmaya başlar.
Güneşin doğuşu her sabah sessiz bir mucizenin mührüdür.
Kendi içindeki fırtınayı dindirmeyen dışarıdaki esintide huzur bulamaz.
Gönül tarlasında sabır ekmeyen hasat vaktinde sadece pişmanlık biçer.
Yolun kıvrımları bazen varılacak menzilden daha çok şey öğretir.
Kelime dediğin bir ok gibidir sadece kalpten çıkarsa hedefine ulaşır.
Kuşlar kanat çırparak yükselir ama insan ancak dalarak derinleşir.
Geceye sitem etmektense bir mum yakmak karanlığı daha çabuk bitirir.
Hüznün rengi mavidir ama sadece denizler kadar derin olanlar anlar.
Başkasının adımlarını takip eden kendi izini hiçbir zaman bırakamaz.
Kibirli bir yürek camdan bir kuleye benzer dışı parlak içi boştur.
Susmak en büyük cevaptır lakin onu anlayacak kulak nadir bulunur.
Gerçek zenginlik biriktirdiğin altınlar değil eksilmediğin anılardır.
Düşmek bir son değil toprağa dokunup yeniden doğma fırsatıdır.
Gülün dikeni elini kanatırsa çiçeğin kokusu burnunda sızlar.
Hayat bir aynadır sen ona gülümsersen o da sana çiçek açar.
Sırrını rüzgara fısıldarsan bütün ormanın seni konuşmasına razı olursun.
En zor yolculuk insanın kendi kalbinin en derin köşelerine yaptığıdır.
Vefa unutulmuş bir liman gibi beklemenin en asil halidir.
Dostun bakışındaki sükut bin tane sahte kelamdan daha değerlidir.
Yağmurun sesi toprağın en mahrem duasının kabul edilişidir.
Eskimiş düşünceler pas tutmuş anahtarlar gibi kalbin kapısını açmaz.
Irmak kendi yatağını bulana kadar taşlara çarpmayı göze almalıdır.
Işığın sızamadığı tek delik ancak insanın kendi ördüğü duvarlardır.
Dua ruhun gökyüzüne uzanan en kısa ve en gizli merdivenidir.
Kelebeğin ömrü kısadır ama o kısacık anda bütün dünyayı renklendirir.
Yorgunluk bedende değil ruhun taşıdığı lüzumsuz yüklerdedir.
Samimiyet her kapıyı açan ama kimsede yedek anahtarı olmayan bir güçtür.
Deniz dalgalarıyla dertleşmeyen gemici pusulasını şaşırmaya mahkumdur.
Gelecek bugün ektiğin hayallerin yarın vereceği meyvelerden ibarettir.
Hiçbir rüzgar rotası olmayan bir gemiye yardım etmek için esmez.
Büyük kapılar ancak küçük anahtarların sadakatiyle açılırlar.
Yalnızlık insanın kendi kalbiyle yaptığı en dürüst konuşmadır.
Kader bir nakıştır senin attığın her ilmek bir gün resmi tamamlar.
Ekmek bölüşüldüğü zaman doyurur dert paylaşıldığı zaman azalır.
Dağların zirvesi soğuk olur ama oradan bakınca her şey netleşir.
Gözden düşen bir damla yaş bazen bir ömrün yükünü temizler.
İyilik sessizce yapıldığında meleklerin kulağına giden bir fısıltı olur.
Değişim dışarıdan gelmez insanın kendi içindeki devrimle başlar.
Dünya bir rüyadır ve bizler uyanmak için gün sayan yolcularız.
0 Yorum